Maart 2018

Hallo allemaal,

Iets later dan gepland,  een berichtje van mij! Omdat ik het de afgelopen weken best druk heb gehad. Ik heb hier namelijk meegedaan aan een mountainbike race. We waren met name druk met de voorbereiding van deze race. Maar voor de rest gaat het eigenlijk heel goed. Het is mooi om te zien dat alles lekker loopt. Het ene moment gaat het natuurlijk wel beter dan op het ander moment. Maar op dit moment geniet ik, want Danielle – een vriendin van mij –  is hier.

Er worden hier nu ook twee lokale mensen opgeleid. Ik kan het met hen beide goed vinden. Ik vind het mooi om te zien hoeveel zij mij de vrijheid geven om over hun leven te praten en om met hen bezig te zijn. Daar ben ik erg dankbaar voor.  Een ander groot dankpunt is dat ons mais super goed groeit. Ik sta er echt verstelt van.

Tot slot, ben ik nog bezig met een project waar ik erg enthousiast over ben. Namelijk goud smeden! Ik wil de mensen leren om met plaatselijke materialen goud te smeden. Ik ben daarvoor geld aan het verzamelen om dingen daarvoor te kopen zoals gereedschap.

Terug in Zambia

Ik ben weer veilig thuis gekomen in Zambia, na een verlof periode van 5 weken in Nederland. Ik heb mijn spullen uitgepakt. Het was echt een zooitje. Zoals te zien op deze foto:

Alle spullen nog niet opgeruimd

 

Mijn hoekje voor de vakantie:

Hokje voor vakantie

 

Nu heb ik alles weer lekker opgeruimd:

Hoekje na vakantie

Ik heb een nare vlucht gehad. De dag voor vertrek hoorde ik dat mijn vlucht was geannuleerd en overgeboekt naar een andere vlucht. Op zich niet erg. Maar op Schiphol, konden ze me alleen inchecken voor de korte vlucht naar Dublin en niet naar de andere vluchten die ik nodig had om in Zambia te kunnen komen. Ook in Dublin konden ze me niet inchecken voor de volgende vlucht. Na veel gedoe en gepraat, is het toch uiteindelijk gelukt. Ik moest me desondanks toch nog behoorlijk inspannen om het vliegtuig te halen.
De afgelopen periode in Nederland heeft mij het een en ander me geraakt. Met name dat ik erachter kwam dat er vele mensen voor mij bidden. Het is enorm bijzonder en hartverwarmend dat zovelen het op hun hart hebben om dagelijks voor me te bidden. Ik ben hier enorm dankbaar voor!
Biddende handen

Foto’s

hoekje

Mijn hoekje, toen het nog netjes leek 

school school2

De kleuterschool

Ziektebeelden les

Lesgeven over ziektebeelden.

lekkernijen

Plaatselijke lekkernijen eten, tijdens een gezellig avond

Dank en gebedspunten

Ik wil u vragen of u wilt blijven mee bidden en danken.

Wilt u danken voor:

– Dat God zo goed voor mij zorgt
– Dat cholera uit de buurt blijft
– Dat er echt een verandering bij de schoolkinderen te zien is.
– Voor het feit dat God nooit slaapt of afwezig is en dat Hij bezig is met de gemeenschap hier.

Wilt u bidden voor:
– 2 jaar verlenging van mijn visa
– dat het droge seizoen goed verloopt. Hierdoor staan namelijk bosbranden op de loer. Bid mee dat er niets ernstig gebeurd en dat er geen natuur verloren gaat.

Nieuwsbrief augustus

Het is een tijdje geleden dat de vorige nieuwsbrief is uitgekomen. Mijn excuses dat u er even op moest wachten. Ik kom namelijk uit een hectische tijd. Maar ondanks dat, ben ik God dankbaar en realiseer ik hoe fantastisch en trouw Hij is.
De juiste berg!

Tien weken geleden kwam een leraar langs om studenten les te geven. Hij legde uit hoe God Zijn lijn doortrekt van Adam naar Jezus. Hij zoemde in op de mensen in Genesis en vertelde hoe God hen gebruikte en wat voor keuzes zij maakten. Met name zoemde Hij in op Abraham. God voorzag Abraham in een lam, zodat hij niet zijn eigen zoon aan Hem ging offeren. En speciaal die tekst hier in Zambia! Vaak wordt hier gezegd: ‘God voorziet, God voorziet!’ En Hij voorziet ook. Maar de vraag hierbij is; ‘Staan wij ook op de juiste berg?’ God vertelde namelijk heel specifiek waar Abraham moest zijn om zijn lang, beloofde zoon te offeren. Zijn zoon die hem alles was!

En dat is wat God ook van ons vraagt. Hij vraagt of wij bereid zijn om alles op te geven en Hem te vertrouwen. Daar dacht ik over na en kwam ik tot de volgende conclusie. Ik kan God zo makkelijk vragen of Hij wil voorzien, maar check ik daarbij wel of ik op de juiste berg sta? Daar waar God mij wil hebben? Ik besloot om er voor te bidden.
Ondertussen vlogen de weken voorbij en kwam er op een gewone doordeweekse dag een pakketje voor mij. Hierin zaten allemaal spulletjes die ik nodig had en waar ik om gevraagd had. Ook zat er een brief van een vriendin uit Zuid-Afrika bij. Ze schreef; ‘Lieve Mathilde, dit pakket komt niet van mij, maar van Jezus. Hij vertelde me exact wat ik erin moest stoppen.’ Toen wist ik dat dit de plaats is waar God mij wil hebben. Dank U wel!

Tijd
Ook hier in Zambia lijk ik weinig tijd te hebben. Ik heb het druk met het werk en andere taken die ik doe. Vooral nu de regels zijn veranderd. Ik wil ’s avonds graag wat zelfstudie doen, waardoor ik van maandag t/m zaterdagmiddag een volle planning heb. Ik probeer te leren om dit ook aan God over te geven. Gemakkelijk is het niet. Zo was er op een bepaald moment dat ik werd gevraagd om een meisje haar medicijnen te geven, omdat haar ouders dat niet wilden geven. Het meisje woonde 1 km verderop en kreeg de medicijnen 3x daags op een specifiek tijdstip. Ik dacht: ‘Dit meen je niet! Ik zit al vol en nu ook dit! En wanneer ik op dat enige tijdstip een warme douche kan nemen.’ Maar goed, ik wist ook dat als ik de medicijnen niet geef, het meisje ze ook niet krijgt en ziek blijft. Dus ik ging op pad. Drie keer per dag naar het meisje lopen. Het verrassende was dat ik onderweg veel mensen uit het dorp ontmoette en zo contact met hen kreeg. De gesprekjes waren uiteindelijk de grootste zegen. Toen de kuur was afgelopen bleek ze er nog 1 nodig te hebben. Deze lieten we aan de ouder over. Het meisje vertelde me gisteren dat haar ouders haar wel de medicijnen geeft. Haar ouders hadden gewoon een voorbeeld nodig om te zien hoe je met de medicijnen om moet gaan.

Kleine dingen, grote betekenis!
Ik merk dat ik hier voor de kleine dingen ben. Een poosje terug was er een jongetje van 4 jaar oud in de peuterschool, die malaria had. Hij had hoge koorts en stuipaanvallen en was ernstig ziek. Het was niet duidelijk of hij het zou halen. Het enige wat ik kon doen was bidden. ‘God, alstublieft, neem hem nog niet. Niet voor de ogen van zijn klasgenootjes en niet nu hij U nog niet kent.’ Het jongetje genas en later sprak ik er met mijn leiding over. Waarop hij zei; ‘Mathilde, je beseft niet dat als je het niet had gebeden, hij het waarschijnlijk niet had overleefd.’ Dat deed mij beseffen hoe groot God is en dat hij zelfs luistert naar een schietgebedje.
En nog iets kleins. Laatst zat ik in de klas op de grond de schoolboeken van de kinderen na te kijken, terwijl een collega les gaf. Een jongetje pakte vervolgens mijn hand en legde het op zijn bovenbeen. Ik keek hem aan en huilde van binnen. ‘Arm kereltje, dat je zelf geen fysieke aanraking krijgt.’ Het is hier de cultuur dat het jongste kind alle aandacht krijgt. Als broer en zus wordt je letterlijk overgelaten aan je andere broers en zussen.

Study visa
Mijn study visa ligt op dit moment bij de Zambiaanse overheid om verlengt te worden. Ik bid dat dit voor 2 jaar verlengd mag worden. Dat scheelt me namelijk een hoop geld. Wilt u daarvoor mee bidden? Tot nu toe moet ik elke maand een stempel halen voor mijn paspoort. Als dat niet gebeurt, ben ik illegaal in het land. Vaak neemt iemand anders mijn paspoort mee en hoef ik zelf niet naar de stad te gaan. Maar afgelopen week was er niemand dus moest ik zelf gaan. Ik bad tot God en vroeg Hem of Hij met me mee wilde gaan. Nog geen uur later kreeg ik een bericht op mijn telefoon; Exodus 3 vers 14. ‘My presence will go with you and I will give you rest.’ En daaronder stond geschreven: ‘When Jesus goes with you, you have nothing to fear. You will experience abudent peace. So, be bold and confident.’ Vanaf dat moment zag ik er niet meer tegen op om te gaan en was het een fijn ochtendje weg. Ik ben God dankbaar dat Hij er altijd is, bij elke stap.

Cultuur
Kort geleden waren er 2 Nederlanders op bezoek. Het viel ons op dat we soms toch uit een barbaars volkje komen, ter vergelijking met de cultuur hier, waar veel respect voor elkaar is. Op dat moment waren we allebei erg blij met de multiculturele lessen die we tijdens de mission training hebben gehad. Wat ook typisch cultuur is, is dat als je iets aan iemand vraagt, je pas na 5 seconden een antwoord krijgt. En vooral bij vrouwen. Dat maakt dat je echt tijd moet nemen om te luisteren.

Tot slot
Voordat ik ga afsluiten wil ik nog wat vertellen. Het gaat financieel goed. Door een gift kon ik hier de peuterschool ondersteunen. Als bedankje hadden alle kinderen een tekening gemaakt. Eigenlijk zijn de tekeningen voor iedereen die mij in gebed, hulp en financiën ondersteunen.
Ik begon de nieuwsbrief dat ik uit een hectische tijd kom. Dat heeft met name te maken dat ik 10 weken met 10 andere meisjes een kamer deelde. Hierdoor had ik heel weinig tijd voor mezelf. Ook is daarna mijn oma overleden en was het erg druk op de basis. Dit waren moeilijke momenten voor mij. Op dit moment heb ik vakantie en ga ik vrienden in Zuid-Zambia bezoeken. Ook komt in september een vriendin uit Nederland. Daar zie ik erg naar uit.
Al met al kan ik alleen maar zeggen: God is goed!

Nieuwsbrief april

foto

Hij is opgestaan, Hij is opgestaan, Hij leeft, Hij leeft!
Gisteren was het Pasen. Het was zo bijzonder, er was maar 1 persoon die het in levende lijven tegen me zei. ‘Jezus is opgestaan!’ Terwijl mijn WhatsApp volstroomde met berichtjes over dat Hij leeft. En terwijl ik daar over na zat te denken, dacht ik : ‘Eigenlijk horen we dit elke dag tegen elkaar te zeggen! Hij is opgestaan, Hij leeft!’ Want eens hing Hij aan het kruis om al onze zonden te vergeven. En terug te nemen wat aan Hem toebehoort!

Ik ben nu op de plaats van bestemming. Ik woon in een klein dorpje in het noorden van Zambia: Kalungu. Voorlopig zal ik hier blijven, maar niets is zeker. Eén ding wil ik graag met u delen; ik hou echt van dit dorp! Er is hier geen elektriciteit en dat maakt het heerlijk leven. In Nederland leef je en heb je het druk. Hier hebben wij het druk met leven. En dat maakt dat je tijd en rust hebt om na te denken. In Nederland loop je naar de keuken, smeer je een boterham en dat is je ontbijt. Hier moet ik eerst houtskool verzamelen en het vuur aanmaken. Daarna het water koken, wat ongeveer 45 minuten duurt. Vervolgens pap koken wat nog eens 45 minuten van de tijd in beslag neemt. Dit alles maakt dat ik een heel ander leefpatroon heb! 

Vóórdat ik op de plaats van bestemming aankwam, ben ik eerst bij een vriendin in Zuid – Afrika geweest. Dat was echt heerlijk. (soms verlang ik daar weleens een beetje naar terug) Het was heerlijk om bij te praten en om extra bevestiging te krijgen over de keuze van de aankomende jaren.
Tijdens de afsluiting van de eerste cursus van vorig jaar, baden we om een beeld voor onze toekomst. Het beeld wat voor mij kwam, was mensen lesgeven onder een boom. Dit komt exact overeen met de studie van volgend jaar. Mijn vriendin herinnerde mij hieraan.
Na haar bezoek vloog ik door naar Zambia. Daar verbleef ik anderhalve week in het midden van het land. Ik wilde daar graag blijven op het compound . Maar de staff-leiding besloot wat anders. Namelijk, om mij naar het noorden van Zambia te sturen! Dat was een hele goede beslissing, want…

Het gaat super goed hier. Voordat ik hier kwam hadden de leiders voor mij gebeden om erachter te komen waar ze mij moesten gaan inzetten. En het antwoord wat daaruit voort kwam hadden zij en ik niet verwacht. Ik mag me namelijk inzetten voor de peuterscholen. Dat vind ik erg leuk om te doen. Spelenderwijs probeer ik de kinderen fijne motoriek mee te geven. Dat is nog vrij lastig omdat de klassen uit +/- 50 kinderen bestaan. Er is dus een groot te kort aan persoonlijke begeleiding vanuit de leraar naar de kinderen. Maar wat nog veel erger is, is dat die persoonlijke begeleiding er ook van huis uit niet is. Een kind krijgt hier zelden een knuffel of een compliment van de ouders. Wat maakt dat ik de knuffel-persoon ben in het dorp. Ik werk nu 6 weken in 2 peuterscholen en het is super bijzonder hoe een high-five en een compliment een kind kunnen veranderen.

Voordat ik in Zambia was, was het nog niet zeker wat ik moest gaan doen. Ik wist dat ik terug moest gaan, maar waarvoor…. Want ik had net zo goed volgend jaar kunnen gaan wanneer mijn studie begint. Maar ik ben zo blij dat God een ander plan had. Want wat ik nu doe is de praktijk van de studie. Ik werk op maandag in de plaatselijke kliniek om malaria te testen en voorlichting te geven over de plaatselijke ziektes. Ik leer het nu alvast zodat ik volgend jaar niet superhard hoef te ploeteren op de gezondheidsboeken. En dat geldt ook voor het kinderwerk. Het is fijn om alvast wat achtergrond te hebben. Mijn zus vertelde aan de telefoon dat dit mijn groei jaar is. En zo ervaar ik het zelf ook.
Wat ook een vraag was, was het feit of ik deel van de leiding van de organisatie mocht gaan worden. In Nederland bad ik er vaak voor maar kreeg ik geen antwoord. Ik had geen Bijbeltekst of iets gekregen. Tot ik in Zambia kwam. De dag voor het gesprek over dit onderwerp kreeg ik 2 x in 24 uur de tekst: ‘Be still and know that I am God!’
Op dat moment realiseerde ik me: ‘Alles, maar dan ook alles, is in Zijn hand. Er is niets dat ik kan doen aan dat feit.’ Dus, niet wetend wat ik kon gaan verwachten ging ik het gesprek in. Het eerste wat ze mij vertelden, was dat ik een mentorjaar ga doen. Gezien ik ga studeren, ga ik in plaats van 1 mentorjaar er 3 mentorjaren doen. Daarna mag ik leiding zijn. Ik ben God super dankbaar dat ik niet hierover hoefde te beslissen en dat God het al wist.
Tot slot hoorde ik vanuit Nederland dat de mensen graag willen weten hoe mijn dagen er uitzien. Eigenlijk is dat best lastig om te zeggen, want het is elke dag anders. Ik sta meestal om 5 uur op. Dan hou ik stille tijd of bereid ik het ontbijt voor 35 mensen. Als ik geen ontbijt hoef te maken, bidden we (als groep) rond kwart voor 6 en ontbijten we om 7 uur. Vanaf daar loop ik naar de kliniek of naar de scholen om daar aan het werk te zijn. Ik probeer om 13.00uur terug te zijn voor het eten. Dat is niet altijd mogelijk aangezien de mensen in dit dorp net zoveel van mij houden als ik van hun hou. Regelmatig word ik uitgenodigd om even te blijven hangen. Om een uur of één lunchen we en rond 2 uur werken we met de peuters uit het dorp en vervolgens met de moeders en vrouwen van het dorp.
Op de dagen dat ik niet met de kinderen/vrouwen werk, werk ik in een huis waarin een gezin hoopt te gaan wonen. Zij komen daar mogelijk vanaf juli’16. Ik werk alleen in dit huis. Dus de ochtenden zijn vaak hectisch en de middagen heb ik alle rust voor mijzelf. ‘s Avonds ga ik soms naar bijeenkomsten of vergaderingen.
Op een dag kwam ik mijn kamer in. Mijn kamergenoot vroeg mij vervolgens hardop af waarom ik in dat huis werk. Ik vind het super leuk werk maar ik vind het ook wel raar dat ik als vrouw dat moet doen. Waarop mijn kamergenoot mij aankeek en zei: ‘Ach Mathilde, Nehemia gebruikte ook goudsmeders met in de ene hand een zwaard en in de andere hand metselde zij de muren van Jeruzalem. Dus bid dat het jou zwaard is.‘
Terwijl ik nog in Zuid-Afrika was, legde God mij de tempelreiniging uit. En dat was zo fijn om er over na te denken. Het mooie is dat de tempelreiniging niet gaat over een gebouw, maar over ons eigen leven. Dat alles uit mijn leven weggeveegd mag worden zodat ik mag beseffen dat ik helemaal van God ben. En dat Hij alles schoon wil maken om in ons te kunnen leven!
Ik wil u vragen of u wilt blijven mee bidden en danken. Wilt u danken voor:

– De super plek hier in Zambia!

– De natuur in Zambia

– Mijn fijne familie hier en thuis, die in alles om mij heen staan

– En dat ik door mijn Afrikaanse kinderziektes heen ben

Wilt u bidden voor:

– de mensen die cholera hebben. In Zambia heerst nu deze ziekte en door slechte hygiëne is er een snelle verspreiding.
– de mensen hier dat ze de Waarheid gaan geloven i.p.v. van de leugen.

Wilt u Mathilde financieel ondersteunen? Dat kan. Stuur een mail naar steunmathilde@gmail.com.
Ook kunt u voor €30 p.p. meedoen aan een vaartocht met de ‘Caland’. Dit is op 7 mei te Giethoorn. Voor meer info en opgave: 06-44189958 / alb.wolting@gmail.com (Er kunnen nog een paar mensen mee)